Ambliyopi, erken çocukluk döneminde bir gözün görmesinin gerektiği gibi gelişmediği bir görsel gelişim bozukluğudur. Açık, gözün kendisinde değil, beynin görsel alanlarındadır.
Erken görsel gelişimin bozulması, yanlış hizalanmış bir göze veya odak dışı bir göze bağlı olabilir. Daha sonra ameliyatla dizilim düzeltildiğinde veya lenslerle odak düzeltildiğinde görme kaybı kalır.
Son 200 yıldır tedavi, “tembel” gözü çalışmaya zorlama mantığıyla görmeyen gözün yamalanması şeklindedir.
Çok uzun zaman önce, yama tüm gündü, ancak daha yakın zamanda, günde 3-6 saat ile sınırlandırıldı.
Çoğu durumda bu, çok fazla değişkenlik olmasına rağmen görsel iyileştirmeler sağlar.
Genellikle okul çağındaki bir çocuk olan hasta için rahatsızlık ve psikolojik stres açısından maliyeti muazzamdır ve uyum genellikle düşüktür.
Önerilen makale: mustang kadın güneş gözlüğü hakkında bilgi almak ve yeni moda ürünlere ulaşmak için ilgili sayfayı ziyaret edebilirsiniz.
6 ay ila 2 yıl arası yama uygulamasından sonra nihai sonuç, vakaların çoğunda kesinlikle daha iyi bir işlevdir, ancak yama çıkarıldıktan sonra iki göz genellikle olması gerektiği gibi birlikte çalışmaz, 3D görüş genellikle elde edilemez ve diğer göz sonunda keskinlikte bir miktar azalmaya yol açan ambliyopik gözü baskılar.
Daha da önemlisi, yama tedavisinin işe yaradığı yalnızca sınırlı bir zaman penceresi vardır, çocuklar yalnızca 12 yaşına kadar yamalanır. Ambliyopili yetişkinlere sunulan herhangi bir tedavi yoktur.
Mevcut tedavi yaklaşımı, ambliyopinin birincil sorun olduğu ve binoküler fonksiyon kaybının ikincil sonuç olduğu varsayımına dayanmaktadır.
Ambliyopiyi yama ile azaltmanın otomatik olarak iki gözün birlikte daha iyi kullanılmasına yol açmaması, geçerliliğini sorgulatıyor.
Mantığın tersine çevrilmesi gerektiğinden şüphelenmek için nedenler vardır, yani birincil sorun, iki gözün, ya yanlış hizalama ya da odak dışı bir göz nedeniyle birlikte çalışmayı bırakması ve bunun ikincil sonucu ambliyopi olmasıdır. Bozulmuş binoküler görüş ile ambliyopi arasındaki bağlantı, baskılamadır.
Tüm ambliyoplar, çift veya bulanık bir görüntüden kaynaklanan karışıklığı önlemek için, aynı gören gözün yanlış hizalanmış veya odak dışı gözün çalışmasını engellediği bir dereceye kadar bastırmaya sahiptir.
Zamanla bu sürekli bastırmanın daha kalıcı bir görme kaybına veya ambliyopiye yol açması tamamen mümkün görünüyor.
Son zamanlarda bastırmayı ölçmek için araçlar geliştirdik ve bastırma ile ambliyopi arasında doğrudan bir ilişki olduğunu gösterdik; bu, birincil sorunun binoküler işlev kaybı ve ikincil sonucu ambliyopi gelişimi olduğu fikriyle tutarlı.
Ambliyopinin oluşumuna ilişkin bu yeni düşünme biçimi, kişiyi farklı bir tedavi yoluna yönlendiriyor; birinci adım olarak binoküler işlev kaybını ele alan ve ambliyopik göz aracılığıyla işlevin, ambliyopinin azalan baskılanmasının bir sonucu olarak iyileşeceği beklentisiyle. diğer göz
Ambliyopi hakkında bu yeni düşünme biçimini göz önünde bulundurarak, bastırma derecesini ölçmek ve bastırmanın minimum olacağı dikoptik sunum (her göze farklı görüntüler) kullanarak görüntüleme koşullarını düzenlemek için bir yöntem geliştirdik.
Bu oldukça yapay (doğal görüntülemeye kıyasla) görüntüleme koşulları altında, iki gözün bilgileri normal şekilde birleştirebildiğini gördük. Başka bir deyişle, ambliyopik gözlemcilerde yapısal olarak bozulmamış bir binoküler görsel sistemi işlevsel olarak monoküler bir sisteme dönüştüren sadece bastırmaydı.
Ayrıca, gözler bilgileri birleştirerek ne kadar çok çalışırsa (ilk kez), binoküler kapasiteleri o kadar güçlendi ve zamanla izleme koşulları, her iki gözün de aynı görüntüleri gördüğü daha normal izleme yönünde yavaşça hareket ettirilebilir.
Biz (meslektaşlarım Drs Mansouri ve Thompson ile birlikte) dürbün eğitiminin 4-6 hafta boyunca günde sadece 1-2 saat yapılması gerektiğini, ardından doğal görüş koşullarında iki gözün birlikte çalışabileceğini bulduk.
Bu elde edildikten sonra, bazı hastaların bunu ilk kez deneyimlemesiyle, 3D görüşte gelişmeler olduğunu da gösterdik.
Ambliyopik gözün keskinliği de, aynı gören gözün baskılamasının ortadan kaldırılmasının bir sonucu olarak iyileşmiştir. Daha da dikkat çekici olan, tüm bu sonuçların, bir kısmı orta yaşlı olan ve güncel bir tedavisi olmayan erişkinlerde elde edilmiş olmasıdır.
Yukarıdaki çalışmaların tümü, çok yer kaplayan bilgisayar ekipmanı kullanılarak laboratuvarda yapıldı. Daha sonra McGill’deki Elektrik Mühendisliği’ndeki meslektaşlarımızla (Drs Cooperstock, Long ve Blum) bir ekip oluşturduk ve aynı prensibi kullanarak onu ipod’da bir video oyununa dönüştürdük. Bu, son 200 yıldır hiç de eğlenceli olmayan bir tedavinin ilk eğlencesini getirdi.
Tetris kullanıldı ve ancak ambliyop iki gözden gelen bilgileri gerçekten birleştirdiğinde başarılı bir şekilde oynanabilirdi çünkü her bir gözün gördüğü bilgi farklıydı ve her iki bilgi parçası da oyunu başarılı bir şekilde oynamak için kullanıldı.
Bastırmalarının minimum düzeyde olduğundan emin olmak için başlangıçta her hasta için dikoptik görüntüleri ayarladık. Oyunu başarıyla oynadıkça, izleme koşulları otomatik olarak normal izlemeye doğru ayarlandı.
Hastaya ve baskılanma derecesine bağlı olarak, normal günlük izleme koşullarında normal dürbün işlevi, 1 saatlik günlük oyundan sonra 4-6 hafta içinde elde edilebilir.
Ambliyopik gözün 3D görme ve monoküler keskinliğindeki gelişmeler, daha önce laboratuvarda bulduklarımızla karşılaştırılabilirdi.
Başlangıçta tam uyumluluğu sağlayabildiğimiz bir ofis içi tedavi çalışması yürüttük ve daha yakın zamanda bir eve götürme çalışması yürüttük ve ipod’ta depolanan video oyununun günlük dosyalarından uyumluluğu değerlendirdik. Uyum mükemmeldi ve önceki çalışmalarımızla karşılaştırılabilir görsel iyileşme.
Çok yakın bir zamanda biz (Dr Li, Thompson, Chan, Yu ve Hess) dikoptik tedavimizle mevcut yama tedavisini değerlendirdik. Ambliyopik hastalar, ambliyopi derecesine göre eşleşen iki karşılaştırılabilir gruba ayrıldı.
Bir grup 2 hafta boyunca günde 1 saat tetris oynarken, diğer grup 2 hafta boyunca günde 1 saat dikoptik olarak (yukarıda açıklandığı gibi) tetris oynadı.
3D görüşü, bastırma derecesini ve monoküler görüşü ölçtük. Her üç ölçümde de dikoptik tedavi, monoküler yamadan çok daha üstündü.
Ayrıca, monoküler yama grubu dikoptik tedaviye geçtiğinde, bu görsel ölçümlerin her birinde orijinal dikoptik grubunkiyle karşılaştırılabilir kazanımlar elde ettiler, bu da binoküler eksikliği tedavi etmeye dayalı dikoptik yaklaşımın işlevi iyileştirdiğini öne sürüyor ambliyopik göz için mevcut yama yaklaşımından daha fazla.
Buna ek olarak, birlikte çalışan iki göze sahip olmanın sağladığı ekstra fayda ile ambliyopik gözün işlevinde elde edilen kazanımların korunmasını ve gerilememesini sağlar.
Optik Hakkında Bilgi 